1453

«Το δε την πόλιν σοι δούναι ούτ’ εμόν εστίν, ούτ’ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη.
Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών».

Μ’ αυτά τα λόγια απάντησε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, αυτοκράτωρ των Ελλήνων, προς τον «δυσσεβή αμυρά» Μωάμεθ Β΄ όταν ο τελευταίος του ζητούσε το πετράδι του υπερχιλιετούς βυζαντινού στέμματος, την Βασιλεύουσα. 
Λέγοντας το αυτονόητο, το διαχρονικό σύμβολο του μαχόμενου Ελληνισμού εξασφάλισε αιώνια σταθερότητα στον θρόνο του. Η Πόλη δεν ήταν δική του για να την προσφέρει στον πλιατσικολόγο Μωάμεθ Β΄. Η Πόλη δεν ανήκε καν στους κατοίκους της. 
Ο Παλαιολόγος, με τούτη τη σοφή φράση όρισε μια και καλή πως υποχωρήσεις στα ζητήματα της πατρίδας δεν μπορούν να γίνουν από κυβερνήτες που σέβονται το αξίωμά τους. 
Μνημόνια με τον εχθρό δεν υπογράφονται από εκείνους που αξίζουν θέση στη συλλογική μνήμη. 
Οι πόλεις, τα κράτη, τα έθνη δεν ανήκουν στους ζωντανούς. «Συνιδιοκτήτες» είναι οι αγέννητοι και οι νεκροί. 
Εκείνοι που έρχονται για να μεγαλώσουν ό,τι άφησαν πίσω τους εκείνοι που έφυγαν. 

Πηγή: http://adiavroxoi.blogspot.com/2011/05/constantinople_29.html

***
Ο  συνθέτης Σταμάτης Σπανουδάκης έγραψε ένα τραγούδι για τον τελευταίο αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Κωνσταντίνο “Δραγάτση” Παλαιολόγο, με υποβλητική μουσική και στίχους εμπνευσμένους από το θρύλο του “Μαρμαρωμένου Βασιλιά” .

Τραγούδι: “Θα ‘ρθεις σαν αστραπή”

Στίχοι και Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης

Οι στίχοι του τραγουδιού
Θά ‘ρθεις σαν αστραπή                               Στην πύλη του Ρωμανού
θά ‘χει η χώρα γιορτή                                                 έφυγες για αλλού
θάλασσα γη και ουρανός                       κι άγγελος θα σε φέρει εδώ
στο δικό σου φως.                                                    στον σωστό καιρό.
Θα ντυθώ στα λευκά                                               Μες την Άγια Σοφιά
να σ’ αγγίξω ξανά                                                         θα βρεθούμε ξανά
φως εσύ και καρδιά μου εγώ                          λειτουργία μελλοντική
πόσο σ’ αγαπώ.                                                                 οι Έλληνες μαζί.

Βασιλεύς Βασιλέων, Βασιλεί Βοήθει,
έλεος, έλεος Επουράνιε Θεέ
Κωνσταντίνος Δραγάτσης Παλαιολόγος,
ελέω Θεού Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων.
Στην πύλη του αγίου Ρωμανού,
καβαλικά την φάρα του την ασπροποδαράτην,
Τέσσερα Βήτα, έλεος, έλεος,
Μαρμαράς, Βόσπορος και Μαύρη Τρίτη.
Φρίξον ήλιε, στέναξον γη,
Εάλω ή πόλη, Εάλω η πόλη
Βασιλεύουσα, πύλη χρυσή
κι ο πορφυρογέννητος στην κόκκινη μηλιά.
Η πόλη ήταν το σπαθί, η πόλη το κοντάρι,
η πόλη ήταν το κλειδί της Ρωμανίας όλης.
Σώπασε Κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις,
πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά Σου θά ‘ναι.

 ***

 Τα αίτια της πτώσεως της Κωνσταντινουπόλεως, κατά τον Ιωσήφ τον Βρυέννιον.

Λουκάς Νοταράς. Ένας μάρτυρας της Αλώσεως.

Ακούστε μια εκπομπή για την Άλωση, από την Μαριάννα Κορομηλά και το Ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ.